Cocuk

22-23 yaşlarında olan bu gənc çocuq vur-tut iki il idi ki, məktəbi bitirmiş, müəllimliyə başlamışdı. Bütün günləri-gecələri fikri, zehni özü ilə məşğul olduğundan bir yerə çıxmamış, kimsə tərəfindən tanınmamışdı. Ona görədir ki, bu gün böyük bir izdihama qarşı söz başlarkən ilk əldə qan beyninə vurdu. Arıq, solğun çöhrəsini xəfif bir qızartı örtdü. Yaşadığı həyəcanın şiddətindən ürəyi çırpınır, bunun da nəticəsi olaraq səsi titrəyir, hətta tez-tez dili çalpaşıq vururdu.

Dilarə

Günəşin son vərəmli tellərinin duydurduğu iyrənc bir sükut içində ana ağlayır, ata ağlayır, zavallı qızcığaz da, bu fəlakətə səbəb olmuş kimi, qorxudan qımıldanmayıb, yavaşdan için-için ağlayırdı. Səadət şərbətini tapıb içərkən, qədəhi salıb qırmaq, xoşbəxtlik yolunu tapıb, tam məqsədə çatarkən bir fəlakətə uğrayıb, məhv olmaq nə qədər acı olsa da, adi bir şey deyilmidir? Gün batar-batmaz idi.

Kərpic kəsən qoca

Kərpic kəsən qoca yaşamaq üçün vicdanlı olmağın yollarını başa salır

Zirək oğru

Bir gün kasıb kəndlinin komasına kareta ilə varlı bir adam gəlir. Sən demə, qonaq ailənin illər əvvəl evdən getmiş oğludur. O bu keçən illərdə oğurluqla özünə böyük sərvət toplamışdır. Amma o üç tapşırığı icra etməlidir. Beləcə nağıl başlayır.

Usta Pfrim

Usta Pfrim özündənrazı, deyingən, insanlarla pis rəftar edən bir çəkməçi idi. Və səmaya gedəndə də öz xasiyyətindən əl çəkmədi...