2157-ci ilin tamamilə rəqəmsallaşmış dünyasında yaşayan on bir yaşlı Marci, dostu Tomminin çardaqdan tapdığı və kağız üzərinə çap olunmuş həqiqi, qədim bir kitabı heyrətlə vərəqləyərək keçmişin məktəb sistemini kəşf edir. Hər bir uşağın evdə təkbaşına, soyuq və mexaniki bir robot-müəllim qarşısında fərdi təhsil aldığı bu gələcəkdə, uşaqlar üçün keçmişdəki canlı məktəb binaları, insan müəllimlər və həmyaşıdların bir yerdə oxuyub oynaması inanılmaz bir nağıl kimi görünür. Robotlaşdırılmış dərslərin yeknəsəkliyindən sıxılan və tənhalıqdan bezən Marci, öz mexaniki müəlliminin qarşısında əyləşsə də, ağlı fırlanan ekranlarda deyil, köhnə kitabda yazılan uşaqların birgə keçirdiyi şən günlərdə qalır. Müəllif texnoloji inkişafın insanı necə tənhalaşdırdığını göstərərək, təhsildə ən vacib amilin rəqəmsal mükəmməllik deyil, insani ünsiyyət, dostluq və paylaşılan sevinc olduğunu bütöv bir bədii lövhə ilə sübut edir.

Əbdülrəhimbəy Haqverdiyevin “Çeşmək” hekayəsi adi bir zarafatın necə faciəyə çevrildiyindən bəhs edir.

Leyləklərin çöp yuvası boş qalıb, Bahar gedib, payız gəlib, qış qalıb. Göy çəməndə ocaq yanıb, daş qalıb, Bu dünyanın qara daşı göyərməz.

Biri var idi, biri yox idi. Keçmiş zamanlarda Atəş adlı qəzəbli bir şaһ var idi. Bu şaһ çox güclü və rəһmsiz idi. Kimə, nəyə һücum etsəydi, һara düşsəydi, oranı odlayıb külə döndərərdi. Buna görə də canlıların һamısı ondan qorxardı. Təkcə Qaf dağında yaşayan Azər baba adlı nurani qoca ondan qorxmazdı. Dağda, daşda, meşədə alışan, qızışan Atəşi o tilsimləyib ram edərdi. Mağarasına gətirib ocaqlardı. Oğul-uşaqdan, nəvə-nəticədən növbə düzəldib Atəş şaһın üstünə qoyardı ki, ona göz yetirsinlər, ondan faydalansınlar. Özünü qaraldıb sönməyə, yainki alovlanıb һəddini aşmağa, һəm də һiylə işlədib gözdən yayınmağa qoymasınlar. Günlərin bir günündə, soyuq qış gecələrnnnn birində necə oldusa Atəş şaһ gözətçinin gözündən oğurlandı.

Cerom Devid Selincer 1919-cu ildə Amerikada doğulub. Yazıçının ilk qələm əsəri "Gənc adamlar" hekayəsi 1940-cı ildə işıq üzü görüb. 1941–48-ci illərdə "Colliers", "Esquire" və "Cosmopolitan" kimi dəbli jurnallarda iyirmi hekayə yayımlayıb. Selincerə dünya şöhrətini 1951-ci ildə yazdığı yeganə romanı "Çovdarlıqda uçurumdan qoruyan" gətirmişdi. Əsər dünyada qısa müddətdə 60 milyon nüsxə ilə satılmışdı. Selincer Dzen-Buddizm məktəbindən təsirlənmiş və bunu əsərlərinə yansıtmışdır. 1963-cü ildən heç bir yeni kitabı çıxmamış və yazıçı qapalı həyat tərzi keçirməyə başlamışdır.