Ümumtəhsil məktəblərinin 11-ci sinfi üçün Ədəbiyyat fənni üzrə DƏRSLİK

İsa Muğannanın "Şapalaq" hekayəsi, paytaxtın mürəkkəb həyatından, gərginliyindən və süni mühitindən uzaqlaşmaq üçün doğma qəsəbəyə, bacısının yanına qaçan bir yazıçının daxili dünyasını və yaddaş təbəqələrini təsvir edir.Müəllif təmiz havaya, suya və ən əsası ruhən dincliyə ehtiyac duyduğu anlarda üz tutduğu bu yaşıl qəsəbədə, uşaqlıq dostlarının və nakam yaxınlarının xatirələri ilə baş-başa qalır. Əsərdə sadə mühit, ailə bağları və "Beluqa Nüsrət" kimi orijinal kənd personajlarının duzlu-məzəli dialoqları fonunda, insanın öz mənəvi köklərinə qayıdışı və həyatın reallıqları ilə kəskin üzləşmə anları səmimi bir dillə işıqlandırılır.

Rəşadla Lalənin yay günləri çox maraqlı keçirdi. Onlar həm iş görür, həm də hər gün özlərinə maraqlı bir əyləncə tapırdılar. Quşlar üçün yuva düzəldir, evlərinin yaxınlığında yerləşən balaca göldən balıq tutur, meşəyə gəzməyə gedir, vaxtlarını maraqlı keçirirdilər. Bir gün onların qonşuluğuna şəhərdən balaca, toppuş, həm də dilli-dilavər bir qız gəldi.

Əsgər şəhadət barmağını irəli uzadıb soruşdu: – Bu, senin uşak? – Hə, - kəndli cavab verdi. – Bu da arvat? – Hə. – Men uşakları çok sevar... …Yay fəsli idi. Günəş zəmilərdə taxılı, meşələrdə küknar ağaclarını yandırıb-yaxır, Pistoyi dağlarının yamaclarına sığınmış kəndli daxmalarının çızdağını çıxardırdı… – Evda menim çoklu uşak var, – əsgər sözünə davam elədi. O, əlindəki sumbata kağızıyla öz yük avtomobilinin qara kamerini sürtüb təmizləyir, heç yana tələsənə oxşamırdı. Alnı büsbütün tər içində idi; qırx dördün yayı heç dözüləsi deyildi.

Əslində, Nahidi nadinc adlandırmaq olmazdı. Əksinə, azdanışan, düşüncəli, çalışqan, nəzakətli bir yeniyetmə idi. Amma gözlənilmədən özündən çıxan vaxtları da az olmurdu. Bir də görürdün, heç nəyə görə hirslənib kiməsə qarşı kobudluq etdi. Onun bu çılğınlığının, xasiyyətindəki ziddiyyətin səbəbini nə yoldaşları, nə də müəllimləri anlaya bilirdilər.