Balaca qara balıq bir gün dəniz həsrətinə düşər. Ətrafı onu bu fikirdən çəkindirmək istəsə də Balaca qara balıq qətiyyətlidir. Səyahət isə təhlükəli...

Nağıl porşelən (porcelain) dünyasında — yəni evdəki bir şkafın üstündə baş verir. Orada çoban qızı və bacatəmizləyən fiqurları bir-birini sevirlər. Onların sevgisi sakit, saf və uşaq təmizliyindədir. Amma bir gün qoca Çin imperatorunun heykəli (çoban qızının babası sayılır) qərar verir ki, çoban qızı kobud keçi fiquru ilə evlənməlidir. Çoban qızı bu evliliyi istəmir və bacatəmizləyənlə birlikdə qaçmağa qərar verir. Onlar evin içində gizlənirlər, divarlardan, soba borularından keçirlər, sanki başqa bir aləmə yol tapmağa çalışırlar. Ancaq çoban qızı qorxur — o, evdən çox uzağa getmək istəmir. Nəticədə geri dönürlər. Qayıdanda görürlər ki, qoca Çin imperatoru qırılıb, artıq onları evlənməyə məcbur edən yoxdur. Beləcə, onlar öz azad, sakit həyatlarına dönürlər.

Bir dəfə Çanaqlıbağa – Baba Fekran dayının yolu paxla tarlasından düşmüşdü, o, bir qıça kəsib arvadı Qurbağa üçün apardı. – Bilirsən nə var, ay Qurqur xanım, – deyə arvadından xahiş elədi, – gəlsənə, axşama mənim üçün paxla bişirəsən. – Sənin keçəl başın üçün, bilməmişdim! – deyə arvadı Qurbağa cavab verdi. – Hansı qurbağa paxla yeyir ki, mən də yeyim? Qıçanı da götür, hansı cəhənnəmə istəyirsən get! Əlac nədir ki!? Çanaqlıbağa paxla qıçasını götürüb baş aldı getdi. Utandığından bilmirdi ki, özünü hara salsın. Şəhərə gedən yolun qırağında əyləşib dərdə-qəmə batmışdı.

Bu hekayə kiçikyaşlı məktəblilər üçün nəzərdə tutulub. Bu hekayədəki maraqlı hadisələr, macəra dolu əhvalatlar uşaqlara insanları və digər canlıları sevməyi, onlara hörmət etməyi aşılayır.Hekayə dil və üslub cəhətdən kiçikyaşlı məktəblilərin yaş səviyyəsinə uyğunlaşdırılmışdır.

1786-cı ilin qış axşamlarının birində Vyana şəhərinin kənarında balaca bir evdə kor qoca – qrafinya Tunun keçmiş aşpazı son saatlarını yaşayırdı. Əslində, bu heç ev də deyildi, bağın lap qırağında hasara bitişik köhnə gözətçi daxması idi.