Külək qarı səpələr, Bəxtiyar! Ağ geyinib təpələr, Bəxtiyar! Gecə qara, yol uzaq, qardaşım; Göylər bulud, çöl-düz ağ, qardaşım; Kaman çalan kimdir o, Bəxtiyar? Küləkdi, ya simdir, o, Bəxtiyar? Hənirtini duydumu kəhərin? Tüfənginə yapışdı əllərin. Düşmən on bir, təkcə sən, nə zərər?
SON HEKAYƏLƏR
Sabaha bir gün qalmış
Xəbər əlüstü yayıldı; kimi dedi teleqram gəlib, kimi dedi səhvin var, zəng vurublar. Kimə gəlib, kim danışıb, kimnən danışıb - bir bunu soruşan yox idi. Karıxmaqdan, özlərini itirməkdəniydi. Bilmirdilər hara getsinlər, gedib neyləsinlər. İndi elə biləsən, bütün kənd bir canıydı, bir adam idi - bu adam da yüz yolun bir ayrıcında qalmışdı, elə biləsən üstdən sel gəlirdi, onu haqlayırdı. Bu adam da qaçardı, seldən sovuşa bilərdi, ancaq oturub fikirləşirdi ki, məni aparsa, daşa çırpmasa, boğulmasam, selin əlindən hayanda qurtararam, qurtarıb neyləyərəm. Yox, heç kim yalandan bu cür söz bəzəmədi. Səidin ölməyi, yəqin ki, düz idi. Kənddən o boyda professor çıxa, ondan da belə xəbər gələ-bunun dəhşəti, vahiməsi, təkbaşına çəkilməz ağrısı ev-ev, qapı-qapı hamını bir yerə yığdı. Neçə illərin incikliyi, Səidin burdan çıxalı kəndə dönməməyinin qəlbə dəyməsi, göynətməsi, çox şey, elə bil, olmamışdı. Görəsən, doğrudanmı, Səid ölüm ayağında nəyisə yadına salmışdı, demişdi ki, onu burda-kənddə basdırsınlar?
Keçmiş günlərdən
Birinci türк teatrоsunu mən Şuşada 1881-ci il yay fəslində gördüm. Mənə necə təsir bağışladığından burada danışmaq istəmirəm; ancaq bunu deməк istəyirəm кi, Qоri seminariyasının tələbələri və оranı bitirmiş müəllimlər Şuşa teatrоsunun birinci piоnerləri оlmuşlar. Оnlar hər bir yay tətilində şəhərə tоplaşdıqdan sоnra, həvəsкarlar adı ilə biriki tamaşa göstərirdilər. Başqa əsərlər оlmadığından Mirzə Fətəlinin коmediyalarından оynayırdılar hasil оlan paralar isə yоxsul tələbələrin mənfəətinə sərf edilirdi.
Sağsağan tülkü və çəyirtkə
Biri vardı, biri yoxdu, ölkələrin birində ətrafı dik yamaclı uca dağlarla əhatə olunmuş, dümağ sahili olan bir süd gölü vardı. Bu gölün sahilində böyük bir ağac var idi. Ağacın başında beli ağ bir sağsağan yuva qurmuşdu. Sağsağan yuvada yeddi dənə yumurta yumurtlamış və yeddi bala çıxarmışdı. Sağsağan ata sağsağanla birlikdə balalarını çox yaxşı bəsləyirdi. Soyuq gecələrdə üşüməsinlər deyə balalarını qanadlarının altına alırdı. Balalar analarının gətirdiyi yemdən, sudan doyunca yeyib-içirdilər. Yeddi bala gündən-günə böyüyürdü. Artıq onlar yuvaya sığmırdılar.
Xəbərlər
27 iyun Təqdimatı barəsində publika.az saytında yazılmış xəbər.
Tədbiri işıqlandırdığına görə təşəkkür edirik. https://publika.az/news/nida_xeber/283092.html
Daha ətraflısosial.gov.az
Görmə imkanları məhdud uşaqlar üçün hazırlanmış “Danışan kitab” saytının və mobil tətbiqinin təqdimatı olub
27.06.2019 15:36
Kitabları ölkəmizin görkəmli şəxsləri səsləndirdilər.
Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin “Görmə imkanları məhdud uşaqlar üçün müyəssər formatlı nəşrlərin hazırlanması” adlı sosial xidmət sahəsində dövlət sifarişi ilə “Ailə” Sosial...
Daha ətraflı