Giliz xəzəli

Azərbaycan nəsrinin görkəmli nümayəndəsi, Xalq yazıçısı Sabir Əhmədlinin "Giliz xəzəli" hekayəsi, müharibənin geridə qoyduğu acıları, insan mənəviyyatının sarsıntılarını və torpaq uğrunda canından keçənlərin xatirəsini rəmzi bir dillə canlandırır. Əsər, adından da göründüyü kimi, tökülən gilizləri (güllə qabıqlarını) payızda ağaclardan tökülən xəzəllərə (saralmış yarpaqlara) bənzədərək, təbiətin və insanın eyni vaxtda məruz qaldığı amansız qırğını psixoloji çalarlarla təsvir edir. Yazıçı fəlakətlərin bürüdüyü reallıqda mənəvi dəyərlərini itirməməyə çalışan, şəhidlərinin və itirilmiş yurdunun ağrısını daxilində daşıyan sadə insanların sarsıntısını mərkəzə gətirir. Realist olduğu qədər də dərin simvollarla zəngin olan bu hekayədə müəllif, cəmiyyətin daxili təlatümlərini, müharibəyə və ədalətsizliyə qarşı fərdi etirazı, habelə itkilərə baxmayaraq mənəvi köklərə bağlılığın vacibliyini ustadca vurğulayır