Şeytan işi

Hekayə, uzaq bir kənddən avtobusla geri qayıdan və nəqliyyatın "qarnından" əzilmiş ağır çamadanını birtəhər dartıb çıxaran baş qəhrəmanın gərgin mənəvi və fiziki təlatümləri ilə başlayır. Maşınların hay-küylü hərəkət etdiyi gərgin şəhər küçəsini qatmaqarışıq fikirlərlə və öz-özünə deyinə-deyinə keçən qəhrəman, bir daha ömrü boyu o kəndə ayaq basmayacağına and içir, daxilindəki sarsıntını və çamadanın gətirdiyi dözülməz ağırlığı nənəsinin xatirəsini xatırlayaraq sorğulayır. Kamal Abdulla bu əsərdə insanın keçmişi, qaçmaq istədiyi kökləri, qəribə və bəlkə də mistik yüklərlə dolu olan çamadan simvolu vasitəsilə fərdin daxili azadlıq axtarışını və taleyin qarşısıalınmaz "şeytani" təsadüflərini ön plana çıxarır. Şəhərin xaotik ritmində əlindəki yükün və daxili monoloqların ağırlığı altında əzilən personajın yaşantıları, reallıqla gizli alt-şüurun, qorxuların və mənəvi tənhalığın toqquşduğu postmodern bir müstəvidə ustadca təsvir edilir.