Pol Terunun "İngilis dostlar" hekayəsi fərqli mədəniyyətlərin toqquşmasını, saxta səmimiyyəti və insanların bir-birini öz qəliblərinə görə mühakimə etməsini təsvir edir. Süjet xətti yad bir mühitdə qarşılaşan fərdlərin zahiri nəzakət arxasında gizlənən soyuqluğunu, eqoizmini və daxili yadlaşmasını ön plana çəkir. Müəllif dostluq anlayışının bəzən sadəcə sosial maskadan ibarət olduğunu ustalıqla işıqlandırır.

Pol Terunun "Fris qayıtdı" hekayəsi müharibədən sonra mühacirət həyatı yaşayan insanların keçmişin ağrıları ilə üzləşməsini və yeni mühitə uyğunlaşma çətinliklərini təsvir edir. Süjet xətti Berlindən Avstraliyaya köçmüş qaçqınların fonunda, keçmişin kölgəsindən xilas ola bilməyən və öz daxili dünyasında daimi mənəvi didərginlik yaşayan qəhrəmanın geri dönüşü üzərində qurulub. Müəllif yad mədəniyyətlərin toqquşmasını, itirilmiş vətən hissini və insanların ruhunda sağalmayan müharibə travmalarını işıqlandırır.

Pol Terunun "Əyri təbəssümlü oğlan" hekayəsi xarici görünüşün bəxş etdiyi qərəzləri, cəmiyyətin fərqliliklərə olan amansız yanaşmasını və insanın daxili dünyası ilə maskası arasındakı ziddiyyəti təsvir edir. Süjet xətti üzündəki fiziki qüsur səbəbindən daimi bir təbəssüm maskası daşımağa məhkum olan gənc bir oğlanın ətraf mühitlə yaşadığı mənəvi qarşıdurma üzərində qurulub. Müəllif bu zahiri təbəssümün arxasında gizlənən kədəri, tənhalığı və insanların rəhmindən daha çox qəddarlığı ilə üzləşən qəhrəmanın daxili qırıqlıqlarını işıqlandırır.

Pol Terunun "Əsil fasilə" hekayəsi insanın gündəlik həyatın ağır çəkili qayğılarından, məişət məhdudiyyətlərindən və cəmiyyətin basqısından qaçaraq mənəvi dinclik axtarışını təsvir edir. Süjet xətti qəhrəmanın ruhən rahatlıq tapmaq məqsədilə öz həyatına verdiyi müvəqqəti fasilə və bu zaman kəsiyində qarşılaşdığı daxili reallıqlar üzərində qurulub. Müəllif gerçək azadlığın məkandan asılı olmadığını ön plana çəkərək, insanın yalnız öz daxili dünyası ilə barışdığı an həqiqi hüzura qovuşa biləcəyini göstərir.

Pol Terunun "Ata və oğul" hekayəsi ailədaxili yadlaşmanı, nəsillərarası fərqləri və duyğusal rabitəsizliyi təsvir edən təsirli bir mətndir. Süjet xətti fərqli dünyalara, baxışlara və həyat tərzinə sahib olan bir ata ilə onun oğlunun illər sonra bir araya gəlməsi və aralarındakı keçilməz mənəvi divarlarla üzləşməsi üzərində qurulub. Müəllif tərəflərin bir-birini anlamaq cəhdlərinin uğursuzluğunu, ortaq keçmişə rəğmən yaşanan dərin tənhalığı və daxili qırıqlıqları ustalıqla işıqlandırır. Hekayənin əsas qayəsi qan bağının daxili yaxınlığı təmin etməyə yetmədiyini və bəzən ən yaxın insanların belə bir-birinə ən böyük yad ola biləcəyini göstərməkdir.