Hekayənin baş qəhrəmanı Romadakı populyar kafelərdən birində çalışan gənc ofisiantdır. O, öz işinin öhdəsindən mükəmməl gəlir. Bunun tək səbəbi var: o, heç vaxt düşünmür. Müştəriləri sadəcə bir əşya, öz işini isə avtomatik bir hərəkət kimi görür. Beyni tamamilə sakit və boş olduğu üçün o, müdiriyyətin gözündə ideal, sakit və itaətkar bir işçidir.Lakin bir gün bu ideal mexanizm korlanır. Kafeyə gələn müştərilərdən birinin daxili aləmi, mimikası və davranışı qəfildən oğlanda maraq oyadır. O, ilk dəfə olaraq ətrafındakı insanlar haqqında dərin analizlər aparmağa, yəni "düşünməyə" başlayır.

Hekayə yaşlı boks çempionu Cek Brennanın Nyu-Cersidəki təlim-məşq düşərgəsindəki ağır günləri ilə başlayır. Hadisələr Cekin sadiq dostu və sekundantı Cerri Robinsonun dilindən nəql olunur. Cek artıq karyerasının sonundadır, dözümlülüyünü itirib, yuxusuzluqdan əziyyət çəkir və ailəsi üçün narahatdır. O, qarşıdan gələn gənc və güclü idmançı Cimmi Volkott ilə döyüşdə qalib gələ bilməyəcəyini dəqiq bilir.

Hadisələr bəşəriyyətin Günəş sistemini fəal şəkildə kəşf etdiyi dövrdə baş verir. Baş qəhrəman — kosmik gəminin baş mühəndisi və hekayənin rəvayətçisidir. Tanınmış və dahi alim professor Forster Yupiterin ən kiçik və daxili peyklərindən biri olan Yupiter V (Amalteya) peykinin orbitini, kütləsini və sıxlığını analiz edərək qeyri-adi bir kəşf edir. Onun hesablamalarına görə, bu peyk təbii kosmik cisim ola bilməz. Çünki o, tamamilə ichiboşdur və metal tərkiblidir. Forster peykin əslində milyonlarla il əvvəl bura gəlmiş nəhəng bir yadplanetli kosmik gəmisi olduğunu iddia edir.

Hekayənin mərkəzində fiziki cəhətdən olduqca çirkin, üzü çopur, lakin çox həssas və təmiz qəlbli bir gənc olan Cəlil və onun sevdiyi gözəl, nəcib qız Südabə dayanır. Cəlil insanlardan çəkinən, zahiri qüsuruna görə özünə qapanan bir gəncdir. O, Südabəyə qarşı səmimi, lakin gizli bir məhəbbət bəsləyir. Əsərdə daxili dünya ilə zahiri görkəm arasındakı ziddiyyət əsas psixoloji xətti təşkil edir.

Qulluqçu Anisi otağa ötürdü. Həmişə olduğu kimi, azyaşlı şagirdi Toto artıq onu orada gözləməliydi. Lakin otaqda heç kəs gözə dəymirdi. Anis kresloya çöküb divardan asılmış rəsmlərə baxdı. Bura gəldiyi on gün ərzində Toto ilk dəfə idi dərsə gecikirdi. Müəllim qulluqçunu səsləməyə hazırlaşırdı, elə bu vaxt qapı arxasından yüngül addım səsləri eşitdi. Qoltuğunda kitablar, əlində dəftər tutmuş oğlan otağa girdi. Anis ciddi, məzəmmət dolu nəzərlərlə oğlana baxanda yanaqlarındakı göz yaşlarını gördü, oğlanın çənəsi həyəcandan əsirdi. - Nə olub sənə - narahatlıqla soruşdu. Sanki bu sual sel qarşısını kəsən bəndi vurub dağıtdı, uşaq hisslərini boğa bilmədi. Göz yaşları yenidən yanaqlarını islatdı.