Mesopotamiyada qətl - II HİSSƏ

Təsadüf nəticəsində İraqa gedən amerikalı həkim Ami Lezeran orada bir xəstə üstünə çağırılır. Xəstə Amerika arxeoloq heyətinin rəhbərinin həyat yoldaşı, gözəlliyi ilə hamını valeh edən missis Luiz Leydnerdir. Ami onun evinə getdiyi ilk gündən gərgin ab-hava hiss edir. Arxeoloji heyətin də yaşadığı bu evdə nələrinsə baş verdiyindən duyuq düşən tibb bacısı tezliklə yanıl­madığının şahidi olur. Çox keçmir, Luiz öz otağında ölü tapılır. Yenə təsadüf nəticəsində İraqda olan detektiv Erkül Puaro bu müəmmalı cinayəti araşdırmalı olur. Lakin bu, tez-tez rast gəlinən cinayətlərdən çox fərqlənir. Qatil işini peşəkarcasına görmüş, arxada iz buraxmamışdır. Arxeoloji heyətin bütün üzvlərinin Luizə heyran olduğu, gözəlliyi qarşısında baş əydiyi halda bu xanıma nifrət etmələri işi daha da çətinləşdirir. Luizin iyirmi il əvvəl ölən ərindən təh­did məktubları alması isə cinayəti müəmmalı hala salır...

Mesopotamiyada qətl - I HİSSƏ

Təsadüf nəticəsində İraqa gedən amerikalı həkim Ami Lezeran orada bir xəstə üstünə çağırılır. Xəstə Amerika arxeoloq heyətinin rəhbərinin həyat yoldaşı, gözəlliyi ilə hamını valeh edən missis Luiz Leydnerdir. Ami onun evinə getdiyi ilk gündən gərgin ab-hava hiss edir. Arxeoloji heyətin də yaşadığı bu evdə nələrinsə baş verdiyindən duyuq düşən tibb bacısı tezliklə yanıl­madığının şahidi olur. Çox keçmir, Luiz öz otağında ölü tapılır. Yenə təsadüf nəticəsində İraqda olan detektiv Erkül Puaro bu müəmmalı cinayəti araşdırmalı olur. Lakin bu, tez-tez rast gəlinən cinayətlərdən çox fərqlənir. Qatil işini peşəkarcasına görmüş, arxada iz buraxmamışdır. Arxeoloji heyətin bütün üzvlərinin Luizə heyran olduğu, gözəlliyi qarşısında baş əydiyi halda bu xanıma nifrət etmələri işi daha da çətinləşdirir. Luizin iyirmi il əvvəl ölən ərindən təh­did məktubları alması isə cinayəti müəmmalı hala salır...

Şef

Kler Mister Lyuboşitsin yanına gəlib Tanrını axtardığını deyəndə əvvəlcə bu, sirli detektiv işi kimi görünür. Sonra məlum olur ki, o adi “müştəri” deyil və özünü başqa adla təqdim edib. Klerin tələbə olması da hekayənin fəlsəfi tərəfini gücləndirir — gənclik, sual vermək, məna axtarmaq, Tanrını anlamaq cəhdi. Mister Lyuboşits isə buna baxmayaraq hər şeyi yenə detektiv qaydaları ilə həll etməyə çalışır:

Səs

Gənc markiz Silvio Borghi görmə qabiliyyətini itirir və uzun müddət qaranlıq dünyada yaşamağa məcbur olur. Bu müddətdə ona qulluq edən Lydia adlı qızın səsi Silvio üçün xüsusi məna daşımağa başlayır. O, qızı heç görmədən onun haqqında öz xəyalında ideal bir obraz yaradır və zaman keçdikcə ona bağlanır. Daha sonra həkimlərin köməyi ilə Silvionun gözlərinin sağalma ehtimalı yaranır. O, yenidən görməyə başlayanda isə xəyalında yaratdığı obrazla gerçək insan arasında fərqlərin olduğunu anlayır. Bu vəziyyət Silvionu daxili tərəddüd qarşısında qoyur və ona göstərir ki, insan bəzən başqalarını olduğu kimi yox, öz təsəvvür etdiyi kimi qəbul edir.

Sabaha bir gün qalmış

Xə­bər əlüs­tü ya­yıl­dı; ki­mi de­di te­leq­ram gə­lib, kimi de­di səh­vin var, zəng vu­rub­lar. Ki­mə gə­lib, kim da­nı­şıb, kim­nən da­nı­şıb - bir bu­nu so­ru­şan yox idi. Ka­rıx­maq­dan, öz­lə­ri­ni itir­mək­də­niy­di. Bil­mir­di­lər ha­ra get­sin­lər, ge­dib ney­lə­sin­lər. İn­di elə bi­lə­sən, bü­tün kənd bir ca­nıy­dı, bir adam idi - bu adam da yüz yo­lun bir ay­rı­cın­da qal­mış­dı, elə bi­lə­sən üst­dən sel gə­lir­di, onu haq­la­yır­dı. Bu adam da qa­çar­dı, sel­dən so­vu­şa bi­lər­di, an­caq otu­rub fi­kir­lə­şir­di ki, mə­ni apar­sa, da­şa çırp­ma­sa, bo­ğul­ma­sam, se­lin əlin­dən ha­yan­da qur­ta­ra­ram, qur­ta­rıb ney­lə­yə­rəm. Yox, heç kim ya­lan­dan bu cür söz bə­zə­mə­di. Səi­din öl­mə­yi, yə­qin ki, düz idi. Kənd­dən o boy­da pro­fes­sor çı­xa, on­dan da be­lə xə­bər gə­lə-bu­nun dəh­şə­ti, va­hi­mə­si, tək­ba­şı­na çə­kil­məz ağ­rı­sı ev-ev, qa­pı-qa­pı ha­mı­nı bir ye­rə yığ­dı. Ne­çə il­lə­rin in­cik­li­yi, Səi­din bur­dan çı­xa­lı kən­də dön­mə­mə­yi­nin qəl­bə dəy­mə­si, göy­nət­mə­si, çox şey, elə bil, ol­ma­mış­dı. Gö­rə­sən, doğ­ru­dan­mı, Sə­id ölüm aya­ğın­da nə­yi­sə ya­dı­na sal­mış­dı, de­miş­di ki, onu bur­da-kənd­də bas­dır­sın­lar?